Quiet Bangkok

Acoustic Weapon (LRAD) Used in Bangkok

2009-09-15T18:24:00.006+07:00

On 27th August about 1000 women, including pregnant and disabled persons, assembled before Government House in Bangkok to request a response from the Prime Minister to a letter presented to him on the 6th August asking him to intervene in a labour dispute arising from the dismissal from employment of 1,959 employees by Triumph International Company. The assembly was peaceful and did not cause closure of the Parliament. The right to take part in such protest action is guaranteed by the Constitution of Thailand.
Police made use of an Acoustic Weapon, LRAD, against the peaceful assembly. LRAD or Long Range Acoustic Device is a crowd control weapon deployed by the US military against hostile forces in the Iraq war. It has also been used on American war ships to deter approaching boats, against pirates attacking luxury cruisers, and by whaling ships to deter protesters. Its use in the streets of Bangkok against women and and the disabled protesting peacefully, as is their right, is out of all proportion.
The LRAD device emits sound of up to 155 db, well above the pain level, and can cause permanent damage to hearing. Even at a distance of 90 metres the effect can be extremely painful. It is reported that in the case of the Thai women workers it was used at a distance of one to two metres! A manufacturer of the device insists it be used for a few seconds only. In Bangkok streets it was used for periods of 30 seconds. Elderly women especially suffered severe pain.
It is an outrage that this weapon was placed in the hands of a police force under irresponsible leadership, answerable to no legal authority, and used against a peaceful assembly of women and disabled people. Quiet Bangkok indeed!

Viva l'Espagna

2009-03-18T14:33:00.005+07:00

Noise makers of the world, Beware!

BARCELONA,SPAIN: A bar owner in Spain has received a record jail term of five-and-a-half years for ‘‘torturing’’ his neighbours with loud music from his sound system. A court in Barcelona said three people living near the Donegal pub ‘‘developed depressive anxiety syndrome that needed medical treatment’’ due to the noise from five loudspeakers, which blared music non-stop from 9:00am until 3:00am. In their ruling, the judges described the noise as ‘‘a method of torture’’. The owner of the bar, closed by authorities since 2006, had installed the sound system without authorisation. AFP

What are we waiting for in Bangkok? And do Spanish courts have extraterritorial jurisdiction?

Endless Noise

2009-03-13T11:36:00.004+07:00

เสียงซ้ำซาก จับใจ ฉบับอาทิตย์ที่ ๘ มีนาคม ๒๕๕๒
ปานชลี สถิรศาสตร์

สวนอาหารบรรยากาศน่าจะดีหลายแห่ง ดนตรีมักดังกระหึ่มจนปวดประสาท กระแทกหน้าอกจนเจ็บหัวใจ เวลานั่งรถผ่านทีไร รถยังสะเทือนไปทั้งคัน ไม่ได้เป็นเฉพาะในเมืองกรุง ถึงอยู่ใกล้เขตอุทยานแห่งชาติ ก็ส่งเสียงลั่นราวมาจากขุมโลกันต์ ไม่รู้ว่าคนอยู่ใกล้ทนได้อย่างไร ขนาดอยู่ไกลยังแย่ ถ้าไม่เป็นเพราะหูตึงกันไปหมดแล้ว

ประเทศที่เอาใจใส่สุขภาพประชากร มีกฏว่าร้านอาหารพร้อมดนตรี ต้องมีวัสดุดูดซับเสียง และปิดประตูมิดชิด ส่งเสียงลอดออกมาไม่ได้ มิเช่นนั้นจะถูกปิดง่ายๆ เมื่อไม่กี่ปีก่อน นักดนตรีซึ่งเริ่มชราจากวง “ The Beatles” อันเป็นที่ชื่นชอบของคนทั้งโลก ถูกเพื่อนบ้านแจ้งความ ด้วยทนรำคาญพ่อซ้อมดนตรีดังไม่ไหว ถูกปรับหนักแล้วยังต้องแถลงคำขอโทษด้วย แต่บ้านเรา ส่งเสียงดังเท่าไรก็ได้ไม่ต้องเกรงใจใคร ถ้าดังมาจากบ้านของตู งานนี้ควรเป็นหน้าที่ของสำนักงานเขตคอยสอดส่อง ไม่ต้องรอให้ชาวบ้านร้องเรียน

เสียงที่เป็นความบันเทิงสำหรับคนพวกหนึ่ง อาจเป็นเสียงที่สร้างความทุกข์ให้คนอีกหลายคน เป็นเรื่องที่ไม่อยู่ในมโนสำนึกของผู้ใช้เครื่องขยายเสียง เคยมีคนเล่าให้ฟังว่า คนบ้านอยู่ใกล้วัดกระจายเสียงดังลั่นเรี่ยไรบุญทั้งวัน ขอนิมนต์ให้หลวงพ่อช่วยหรี่เสียงลง ก็ถูกบริภาษว่า เป็นมารศาสนา ถ้าทนไม่ได้ ก็จงย้ายไปอยู่ไกลๆวัดเสียเถอะ

คนเมืองรุ่นหลังแทบไม่รู้จักความเงียบอันรื่นรมย์แล้ว ความเงียบมิใช่ไร้เสียงสนิท แต่มีเสียงนกขับขาน เสียงลมพัด ใบไม้ไหว น้ำไหลริน เพลงยุคก่อนที่ฟังสบายหู ด้วยคำร้องชัดเจน ดนตรีไม่ขโมยบทบาทของเนื้อเพลง จนไม่รู้ว่าร้องอะไรเหมือนทุกวันนี้ ผู้ผลิตเพลงใช้คอมพิวเตอร์ตกแต่ง ดัดเสียงให้มีจังหวะซ้ำๆ เป็นดนตรีขยะที่นิยมเปิดฟังกันในศูนย์การค้า ร้านอาหาร ทำให้ประสาทหูยับเยินลงไปทุกวัน

เสียงน้ำก๊อกที่สะเพร่าเปิดทิ้งไว้ยามวิกาล ยังทนกันไม่ได้ ต้องลุกขึ้นมาปิด มิเช่นนั้นจะนอนไม่หลับ เสียงที่เป็นจังหวะซ้ำๆเช่นนี้ ได้ยินแล้วระคายหู ปวดขมอง พวกนาซีใช้ทรมานชาวยิวให้คลุ้มคลั่งมาแล้ว กองทัพอเมริกันก็มีวิธีทรมานนักโทษด้วยการเปิดเพลงให้ดังสุดวอลลุม จนถูกประท้วงจนหน้าม้านไปเมื่อเร็วๆนี้ ผู้เชี่ยวชาญการทรมานของ CIA เปิดเผยว่า ให้ฟังเสียงดังทั้งวันคืน ไม่เกินสี่วันรับรองเป็นบ้ากันทุกคน นักโทษคนหนึ่งจากค่ายกักกันในคิวบาให้ปากคำว่า ถูกทุบตียังไง ก็พอทนได้ แต่ให้ฟังเพลงดังลั่นทั้งวัน แสนทรมานเหมือนอยู่ในนรก นักโทษส่วนใหญ่ทนฟังไม่ไหว ถึงกับกรีดร้องโหยหวน หลายคนพยายามฆ่าตัวตายด้วยการกระโดดเอาหัวโหม่งกำแพง

ครั้งยังไม่มีเครื่องขยายเสียงกำลังสูง การละเล่น ร้องระบำ ทำเพลง นักร้องขับจากลำคอด้วยเสียงธรรมชาติ ถึงจะดังก้องคุ้งน้ำและข้ามทุ่งนา ก็เป็นเสียงที่น่าฟัง ประเพณียี่เป็ง ลอยกระทง ไหลเรือไฟ เคยเพลินตา เพลินใจ กระทั่งการท่องเที่ยว มาส่งเสริมให้เป็นงานใหญ่ มีคอนเสิร์ต ลำโพงยักษ์ ส่งเสียงดังโลดไปไกลหลายกิโลลี้ งานแสงเสียงมหกรรมบรรลัยเช่นนี้ สมควรถูกประณามว่า รสนิยมต่ำทราม

ประเพณีที่เคยงามจับจิต ถูกบิดผันเป็นกิจกรรมครื้นเครงส่งเสียงสนั่นเมือง บุญประเพณีล่องน้ำ แทนที่จะได้ดูความงามวับแวมของแสงเทียนและแสงดาว ก็ใช้ไฟสว่างโร่ ดูกันให้มันโจ่งแจ้ง เสียงอันทรงพลังของ ชาวแหล่ หมอลำที่แสนมีเสน่ห์มนต์ขลัง ถูกทำลายย่อยยับด้วยเครื่องขยายเสียง ซีดีที่ปั๊มกันถูกๆบันทึกเสียงให้ดังเข้าไว้ ก็พลอยซ้ำทำให้หูคนวิบัติ

ผู้ทนทุกข์กับเสียงเพลงดังในบ้านเรา จะร้องทุกข์กับใคร ชีวิตดูมืดมน ในเมื่อผู้ดูแลสุขไม่เอาทุกข์ของราษฏรก็อยู่แต่ในแคบซูลปรับอากาศ และช่างไม่มีความรู้เสียเลยว่า เสียงรบกวนทำให้คนเป็นโรคประสาท งานของรัฐก็ล้วนเต็มไปแสง สี เสียงอลังการ์ ชวนให้เป็นบ้ากันไปทั้งประเทศ

นอกจากถูกจองจำให้ฟังเพลงโฆษณาในโรงหนัง รถเมล์ รถไฟฟ้า อย่างไม่มีทางเลือกแล้ว เรายังต้องทนฟังเสียงดังกรอกหูตลอดเวลาเหมือนนักโทษ เสียงที่เข้าไปเบียดเบียนพื้นที่ของความสงบ ทำให้คนดีกลายเป็นคนบ้า บ้านเมืองอยู่ในกำมือของคนหูตึง จึงมีแต่คนหูทราม แล้วคนหูดี จะอยู่ยังไง สักวันคงมีคนหูอึงลุกขึ้นมาฆ่าคนหูตึง เพราะไม่มีใครฟังใครแล้ว

......................................................................

New warning on danger to hearing by EU

2009-01-28T08:15:00.003+07:00

Volumes on personal stereos are likely to be restricted by regulators because of fears that MP3 players and “in-ear” phones are damaging hearing.
Up to a tenth of users are listening to music at levels that could cause permanent hearing loss after five years, an influential scientific commission has found.
Personal music players are allowed to reach 100 decibels. But with “in-ear” headphones the actual sound at the eardrum can reach 120dB.
A report from the European Union's Scientific Committee on Emerging and Newly Identified Health Risks said that there was a danger from long-term exposure to music pumped into the ears above 89dB.
The committee said that rising numbers of people were plugging themselves into loud music every day for journeys to and from school or work.
It found that MP3 devices were a greater risk to hearing than cassette players because of their ability to reproduce sounds at very high volumes without loss of quality. Last year MP3 devices accounted for 83 per cent of all personal music players sold, and about a fifth of new mobile telephones also feature a digital music player.
The committee said: “In the last few years, leisure noise has become a significant threat to hearing because it can reach very high volumes and because an increasing proportion of the population is exposed to it, particularly young people.”
As well as hearing loss and tinnitus, loud noise can also affect the memory, attention, school performance and may even lead to higher blood pressure, according to some studies.
Personal music players are used daily by up to 100 million people across Europe. Add up the hours and the decibels, and the number in the EU risking permanent hearing loss is put at between 2.5 million and ten million people.
The scientific committee has concluded that the hearing loss is negligible at sound levels below 80dB — a feasible new maximum limit for portable stereos.
The commission simply observed: “Environmental sounds to which the general public is exposed — such as noise from traffic, construction, aircraft or from the neighbourhood — can be very irritating but are in most cases not loud enough to harm hearing.”

Election for Governor of Bangkok

2009-01-01T20:50:00.004+07:00

Dear Candidate for Governor of Bangkok

I have received a leaflet outlining your policy if elected as Governor of Bangkok and notice one glaring omission. You must be aware that Bangkok is one of the most noisy cities in the world. But you may not be aware of the extent of the suffering that this causes to all who dwell here. It is a long story and the complaints are many. Consider the noise arising from the new airport, built and operated without any care for those affected by its too close proximity to urban areas. Nothing is being done to mitigate this nuisance.
A culture of noise has grown up so that every shopping centre, public park, children’s playground, hospital waiting area, train station, is flooded with competing and , literally deafening sources of noise. Apart from being a serious annoyance, the noise is a dangerous threat to health as referral to documentation of the World Health Organization will reveal to you. The problem is of such gravity that it is certainly imperative for you to include it in your policy statement, both under the heading of environment and public health.
May I suggest a defined overall policy of reducing the overall noise level by one decibel for each year you may spend in office. Over four years you will have reduced the noise level by 4 dBs which translates as a reduction in noise by more than one half. One wonders that many of your proposed policies must surely be outside the available budget. By contrast the cost of the proposed noise policy is minimal. May I outline some very practical and simple measures which will progressively greatly reduce the overall noise level, improve the health of citizens, and save their being driven to distraction:

1. Make it illegal for any commercial enterprise to broadcast noise into the public space. At the head of this letter is a photograph showing the attempt of a supermarket to attract customers by broadcasting loud and obnoxious music at passers by in the street. By all means let them ‘entertain’ those who have already entered their premises, and who have the option of walking out again if they do not wish to hear it.
2. In all spaces where people gather with the intention of talking to each other, direct that the maximum sound lever must not exceed 55 dB. This is the level where people separated from each other by a distance of one metre may still clearly speak and be understood. This applies especially to restaurants, school playgrounds, and the like.
3. Impose strict standards of noise limitation at night time in residential areas. The ideal should be to achieve levels of 35 dB
4. Ban loudspeakers from public parks. These areas are not fairgrounds but rather refuges where urban dwellers may escape from city noise pollution and hear the sounds of nature.
5. Take special care for the hearing of children so that no activity for them may have levels of noise which would endanger their delicate sense of hearing. Limit the sound levels available from personal players which are most destructive of hearing sensitivity. Give hearing tests in schools to all children and instruct them about the dangers of hearing loss.
6. Bangkok drivers are generally restrained in the use of horns. Mount a campaign to keep it so, as more crowded traffic appears to be encouraging more aggressive use of warning hoots.
7. Construct more sound barriers along the sides of motorways.
8. Eliminate noisy motorbikes, trucks, and buses which are the bane of our roads.
9. Initiate the drawing up of a noise map for Bangkok, as is now the practice in all major cities in the world. The map will indicate areas having the most severe problems and facilitate planning for overall noise reduction.
10. Reduce the presently permitted noise level of 90 dB in industrial areas to achieve current recognised standards of worker protection.

In time past your predecessors seriously tackled the problem of litter and debris around the city, so that now visitors to our city praise its cleanliness. The problem of noise reduction is of a similar dimension, it requires effort and determination rather than a large budget. A legacy of noise reduction will earn you a warm place in the memory of this city.

Quiet Bangkok

Welcome Contribution to Quiet Bangkok

2009-01-01T15:58:00.005+07:00

NOISE IN BANGKOK

I was walking towards Phra Khanong in search of flower pots the other morning and caught a whiff of something that took me right back to my childhood in Virginia. Like Proust’s madeleine, except that this one had a certain “je n’ai sais quoi”, that just couldn’t be placed. Were it a fine wine, I would describe it as “a bouquet of skunk, with fruity undertones of banana and mangy dog fur.” What was that smell? Whatever it was, the instant journey across time and space, as I walked the early morning streets of Bangkok, was sweet.

Smells have that power. So do sounds. They can soothe you, change your mood; and even, certain scientific studies suggest, slightly alter the chemistry of your brain. They can transport you to an alternate universe. And, they can make you do crazy things. Unplanned babies, after all, have come into the world simply because a particular song happened to be playing on the radio at a particular time. However, that particular crazy thing, I am happy to say, is not the one I am here to tell you about.

What I did was this; a few months ago I plunked down a deposit of 20,000 baht on an apartment that was wrong for me in every way. Wrong location, wrong size, wrong price.

Why did I do this? I blame it on a rooster.

The rooster was a next door neighbor of the apartment I was considering, and he chose just the moment I stepped from the cramped little living room onto the cramped little balcony to lift his triumphant rooster head to the heavens and let out an exuberant cry.

Now, I don’t know why roosters crow. It probably has something to do with their exalted position in a harem full of hens. (Who wouldn’t crow?) But the crowing of a rooster happens to be one of MY favorite sounds in the universe, a sound that, when it reaches my ears, makes me feel instantly young, relaxed, and joyful. And, so, off to the ATM machine I ran, as fast as my misguided legs could carry me.

But, okay. In all fairness, it wasn’t really the rooster’s fault. I was desperate to move. And that is a gross understatement. More like, I was mentally imbalanced. Maybe even slightly insane. I had been out with real estate agents every day, for weeks, in terrible heat, in terrible traffic, looking at one depressing apartment after another.

The problem had started two months before, and if you live in Bangkok, you have probably already guessed what the problem was. Not just somebody renovating a bathroom upstairs. No. Construction. Of a high rise hotel. Right next door. And by next door, I mean: if my arms were just a bit longer, I could have reached out and touched the clanging- banging- grinding- turning around-clanging again-banging again-grinding-again cranes. I mean: these cranes threw a shadow across my bed.

I ended up forfeiting the money, and not moving. I was exhausted, and stopped looking at apartments, though for weeks afterward, I was getting calls from realtors who had one more perfect place for me to see.

The construction stopped soon after that, and has not yet started up again. I am now putting my faith in the vagaries of a volatile economy and living, like the lilies of the field, in the moment. Now that it’s quiet here again, I am able once again to consider them, like the bible says I should do, instead of being driven closer and closer to the brink of things the bible advises against, like running out into the streets stark raving mad, with a shotgun.

On the other hand, there ARE those police whistles……

Juanita Brunk
© 2009

A Book of Silence

2008-12-23T10:26:00.008+07:00

"...the devil likes noise"

Sara Maitland's book is of great interest, but it is about 'silence', not 'quiet'; real profound silence that you have to work for, and follow to the remotest part of the Isle of Islay, to the desert of Sinai, to primal forest, to the wilds of northern Galloway. She courts solitude with a mania and contemplates avoiding to exchange a 'hello' with hill walkers encountered by chance. While her silence does not exclude the sounds of nature, wind,wave, and birdsong, her ideal is solitude. She searches literature for accounts of those who have found isolation, mountain climbers, lone sailors, the marooned Alexander Selkirk, and compares her own experiences with theirs. She lists the enhancements of sensitivity which come with solitude, the 'voices', the religious experiences, but also the risks of madness and hallucination. She returns many times to the experiences of the 'desert fathers', Christian hermits of the third to the sixth centuries who fled to the Egyptian desert. Her favoured solitude is a religious experience which she does not describe in detail, precisely because it is outside the realm of words.
Strangely, she speaks little of music, of the profound silence of Bach's cello concertos, and appears to exclude musical instruments or recorded music from her life. But then, on one occasion, a chorus of angelic voices supplied an ethereal concert!

One thing is certain, she will not search out our Bangkok, the antithesis of everything she desires! But we will cheer her on for the following comment:

"There is good evidence now that exposure to excessive noise has damaging physiological and psychological effects, including hypertension, aggression, insomnia, high stress levels, tinnitus and hearing loss, and these in themselves can lead to other health problems, like cardiovascular diseases. The origins of the word 'noise' are uncertain but two of the suggested derivations are from nausea (the Latin word for sickness) and noxious (the Latin word for harmful). I have come to believe that we are at risk of underestimating the danger: lower levels of sound, particularly when it is sustained and out of control, seem to have unnoticed but nasty effects. Noise may be damaging even wher we are not experiencing it as excessive."

Another Bangkok Park Acoustically Polluted

2008-12-07T10:55:00.001+07:00

Seri Thai Park could be a refreshing place to relax in the evenings, were it not that it is acoustically polluted by noise machines distributed throughout the park, one of them shown in the above picture. On the evening of the 6th December the noise reading near a play park for children was 67 dB. In the vicinity of the noise generating loudspeakers it was 76 dB. Admittedly, the park is quiet during the day when visitors are few, but the merry-go-round of noise comes to a peak during the hours of 5.0 pm to 7.0 pm, the most popular visiting times for urban parks throughout the world. While the measurements were spot measurements the averages over these two hours would hardly differ.

This noise is deliberately generated by the park management broadcasting, ironically, a programme of ‘health radio’. One may deduce that they are little aware of the damaging effects of noise on health. Noise is the 3rd most hazardous environmental type of pollution according to the World Health Organization (WHO).

There is growing agreement by countries setting standards for noise levels that noise in an urban park, such as Seri Thai, should not exceed 55 dB. Hong Kong, being one of the most densely populated places on earth, pays great attention to noise limitation. The authorities welcome the 55 dB figure, noting that chatting with others in parks is an important recreational activity and while interference begins at about 50 dB it is no great hardship to chat at 55 dB. This is certainly not so at levels of 67 dB, less still at 76 dB!

So what, the Bangkok City Administration will ask. Thai people want pop music while they relax. Especially children! Quite so, train them while they are still young to be dependent on loud music, as they grow older they can have their own portable music boxes which will damage the hearing of each individual child, and make they look out on the world like pop-eyed aliens, no longer caring to communicate other than by the frenzied screams which are heard from school playgrounds throughout Bangkok. Besides, the park management does not hesitate to ban other activities of people visiting the park, irrespective of their possible likes or dislikes.

I have a further question. How can a park with trees and lakes be so void of bird life, the delight of children everywhere? Have they all been chased away by ‘health radio’?

Noise Pollution in World's Oceans

2008-12-04T06:34:00.002+07:00

Not content with noise polluting on land, we are polluting the world's oceans. Whales and dolphins can no longer communicate or navigate over distance, due to increasing noise pollution in the seas. Sources of the noise are increasing commercial shipping, new types of military sonar, and oil prospecting of the seabed. At the same time chemical pollution of the seas makes their water more acidic allowing noise to proliferate further.

And when, in the not too distant future, Bangkok sinks beneath rising sea levels ...., will we have perfected waterproof boom boxes so that we will go down like the Titanic with the band playing?

Book of Silence

2008-12-03T17:20:00.001+07:00

Quiet Bangkok cannot wait to get hands on this newly published book.

"Vocal feminist and mother Maitland has always craved silence, and over the past five years has spent time in the Sinai desert, the Australian bush and the Isle of Skye. As well also looks at the history and concept of silence.

If you read it before I do please post a comment!

Bangkok first, then Paris

2008-12-02T21:43:00.000+07:00

400 Large LCD Screens Installed in Paris Metro

Three years after Bangkok, Paris has installed large (two metre square) screens in the one hundred stations of its Metro rapid transport system, spewing advertisements and the like. And to think that Quiet Bangkok had admired French intitiatives in urban noise control. However, the citizens of Paris are made of sterner stuff than making polite complaint. Comments on the news have already resulted in a call to arms. Quiet Bangkok has also rushed to the rescue:
Nous avons ces types d'ecrans deja a Bangkok, ils deviennent plus grands et on les trouve partout. En lieu de voir le 'cityscape' on voit le publicite banal. On croyait que les Parisiens aiment mieux le silence et trouvent le bruit insupportable.
Voila

13th International Noise Awareness Day

2008-04-15T09:54:00.001+07:00

"You may not wish to speak;

just sit without words

day and night by my heart's side" Tagore

April 16th is the 13th International Noise Awareness Day

Participate by the simple act of 60 seconds of “No Noise” from 2.15 to 2.16 pm regardless of location. This one minute period will highlight the impact noise has on our hearing and health.

Recipe for A Quiet Diet
Take these few, simple steps to preserve the peace and quiet in your life:
ALL DAY:
Pay attention to the noises you make and respect your neighbor's right to peace and quiet.
Turn down the volume two notches on your radios and personal stereo systems with headphones.
Turn down the volume one notch on your television.
Do NOT honk your horn, except in the case of imminent danger.
Do NOT tip taxi drivers who honk their horns illegally.
Avoid noisy sports events, restaurants, rock concerts and nightclubs unless you use hearing protection.
Replace noisy activities with quiet ones such as taking a walk, visits to libraries and museums.
Ask your health club instructor to lower the music.
Ask the film theater manager to turn down the volume.
Wear adequate hearing protection if you must be in a noisy environment (the subway, mowing the lawn)
Turn off the television during dinner and have a quiet conversation instead.
Get a hearing screening.
Organize a meeting to review (or develop) a local, enforceable noise ordinance.
Join Quiet Bangkok Group
Spread the word about the danger of noise,
and remember... OBSERVE ONE MINUTE OF NO NOISE FROM 2:15-2:16 P.M (regardless of location)

Mosquito - Beethoven

2008-04-03T14:30:00.001+07:00

A new device referred to as 'mosquito' or 'beethoven', to exclude adolescents from areas where it is used, has appeared. Consisting of a small box with a loudspeaker it emits sounds which oscillate between 17 kHz and 18 kHz, a range which can be heard only by children and adolescents. The emission is at 95 dBs and causes a disagreeable sensation to young people, and can give severe headache. It cannot be heard by older people and, strangely, does not appear to affect dogs. It is used outside shops or in areas where young people congregate and sometimes intimidate passersby. The effect of the device is to create child free zones. It is widely used in the UK. In other European countries parents protest use of the device. Belgium has refused to suspend sales of the device. It sells for about 500 Euro.
The device effectively criminalises all young people, the innocent as well as those who might cause offense to others. It also affects babies and young children who are not involved in objectionable behaviour.
It is difficult to understand that use of such a device is acceptable.

Concept of Parks

2008-01-15T22:21:00.000+07:00

Famous Parks

Central Park New York City
“Central Park. A place of beauty and serenity. An escape from the noise of the city and the stresses of an urban life.”

Hyde Park London
“Hyde Park provides a welcome retreat from the noise and hurly-burly that defines much of London life.”

Bangkok Parks

NOISE, NOISE, AND MORE NOISE

Parks and Noise

2008-01-15T21:56:00.000+07:00

Noise Machine in Bangkok Park

The following is a cri de coeur from a Thai artist against noise in parks, or anywhere else!

จับใจ
ปานชลี สถิรศาสตร์ quietbangkok@hotmail.com
เสียงรกหู
เมื่อไม่นานมานี้ ผู้เขียนพาเพื่อนต่างชาติไปเที่ยวสวนหลวง ตั้งใจจะไปเดินดูสวนพฤกษชาติกันให้เพลิน ปรากฏว่าเสียงเพลงดังมากจนเดินไม่เป็นสุข ต้องวิ่งหากระดาษอุดหู ทนเดินสำรวจสวนที่มีเพลงลั่นด้วยความขุ่นใจ มีลำโพงอสุรกายตัวเขียวๆ ตั้งอยู่ที่พื้นเต็มสวน ไม่มีมุมไหนหลบเสียงได้
เพื่อนฝรั่งเคืองมาก ถามว่าทำไมสวนบ้านเราถึงดังเหมือนอยู่ในร้านเหล้า ผู้เขียนตอบว่า ผู้ว่าฯกทม. สุดรักของชาวกรุงคนนี้ คงจะไม่เคยไปเดินในสวนสาธารณะของใครอื่น ถึงไม่รู้ว่าสวนสาธารณะควรจะเงียบสงบ และท่านก็คงไม่มีเวลามาเดินดูสวนเอง ก็เลยไม่รู้ว่าลูกน้องของท่าน เปิดเพลงชวนปวดประสาท ฟังแล้วเจ็บหัวใจเหมือนถูกผึ้งต่อยได้ปานนี้
สมัยเป็นนักเรียน ผู้เขียนมักจะนัดเพื่อนๆ มาอ่านหนังสือในสวน สวนที่สงบเงียบ ทำให้มีสมาธิในการจดจำอย่างเอกอุ ทั้งเป็นขาประจำของการเดินออกกำลังในสวน หอบหนังสือไปอ่านเอางานไปนั่งทำเงียบๆ เสมอ แต่หลังจากมีความคิดวิปลาสเอาลำโพงไปตั้งในสวนกระจายเสียง จนอ่านหนังสือไม่รู้เรื่อง ทำให้ไม่อยากไปอีก
ทุกครั้งที่เดินทางไปต่างแดน ผู้เขียนจะต้องหาโอกาสไปเดินชมสวนก่อน สวนในยุโรปมักร่มรื่น สงบเงียบสุดแสน เหมือนเดินในวิมานแมน การทำสวนให้เงียบเป็นที่หย่อนใจสำหรับประชาชน เป็นสิ่งที่ผู้ว่าการของเมืองต่างๆ มีหน้าที่ต้องส่งเสริมเป็นลำดับต้นๆ เพิ่งไปเยือนสวนชาวอินโดฯ และสวนชาวอินเดียมา หลายแห่งเหมือนเดินในป่า สวนญี่ปุ่นให้เคารพต่อความยิ่งใหญ่ของธรรมชาติ การจัดสวนมีสุนทรียภาพเลิศล้ำ ให้ความชุ่มชื่นทั้งตาทั้งใจ วัดหลายแห่งมีสวนขนาดใหญ่ที่เงียบสงบอัศจรรย์ เวลาไปเดินแล้วรู้สึกจับใจจริงๆ แทบไม่อยากกลับ
หันมาดูสวนสาธารณะของเรา กระจายเสียงตั้งแต่เปิดสวน ติดลำโพงถี่ยิบ ส่งเสียงติดตามผู้ชมสวนไปทุกแห่งหน เป็นสิ่งที่สร้างความรำคาญและรกหูจนเหลือรับ ราวกับคนกรุงนั้นไม่เคยมีวิทยุที่บ้าน เปิดเพลงชาติดังจนปวดแก้วหู แถมเปิดเพลงรายการที่ดีเจพูดจาเจื้อยแจ้วเหมือนนกแก้ว เหมือนมีคนเดินตามตะโกนใส่หูทุกย่างก้าว
การยัดเยียดให้ฟังเพลง และข่าวสารบ้านเมืองเวลาออกกำลัง หรือเดินพักผ่อน ดูเหมือนจะกลายเป็นสิ่งที่ยึดถือกัน จนเป็นธรรมเนียมไปแล้วทุกมุมเมือง ทั้งในสวนและศูนย์สุขภาพ การฟังเพลงตลอดเวลานี้ นับเป็นสิ่งที่ไม่ได้อยู่ในทางมัชฌิมาปทา เป็นสิ่งที่ควรจะต้องคัดค้านกันให้แข็งขัน สวนสาธารณะนั้น ควรจะเป็นสถานที่ส่งเสริมให้สงบเงียบที่สุด เพื่อฝึกฝังให้เกิดความรักความงามสงบของธรรมชาติแก่เยาวชนด้วย
คนเราควรจะได้พักหูอยู่เงียบๆ กันให้มาก แม้ว่าเสียงไม่ดังนัก แต่ได้ยินนานๆ ก็ก่อความเครียด ทำให้ร่างกายหลั่งสารพิษเป็นอันตรายต่อสุขภาพอย่างร้าย ประสาทตึงเครียด ความดันโลหิตสูง โรคหัวใจถามหา ภูมิคุ้มกันบกพร่อง ขาดสมาธิที่จะคิดอ่านอะไรให้สร้างสรรค์ การออกกำลังโดยใช้เสียงเพลงที่มีลำโพงดังตูมตามในสวน ก็ผิดสุขอนามัย เสียงกระหึ่มเช่นนั้น ไม่เพียงแต่ทำให้หูพัง ยังทำร้ายปอดและหัวใจด้วย หญิงมีครรภ์ฟังเสียงดังนานๆ ก็ทำให้ทารกพิการได้ มีการวิจัยมาแล้ว คนที่ต้องฟังเพลงอยู่ตลอดเวลา ราวกับว่า โลกนี้จะขาดเพลงไม่ได้ แปลว่าขี้เหงา จิตใจขาดความมั่นคง บ้านเมืองเราเต็มไปด้วยคนแบบนี้มากๆ ต้องนับว่าเป็นกลียุค
การพักผ่อนสมองที่ดีที่สุดคือ การได้พักสายตา ดูต้นไม้เขียวๆ ฟังเสียงธรรมชาติที่ไม่ระคายหู การเดินในสวนที่เงียบสงบ จึงจะซึมซับความงามของต้นไม้ได้เต็มที่ ในทางธรรมความเงียบเป็นสิ่งที่พระพุทธองค์ทรงสรรเสริญอย่างยิ่ง นักปราชญ์ราชบัณฑิตทุกชาติล้วนให้คุณค่าความเงียบ เราจึงควรชักชวนเยาวชน ให้มารู้จักความมหัศจรรย์ของความสงบเงียบกันเข้าไว้
เห็นสวนสาธารณะของบ้านเมืองคนอื่นแล้ว ทั้งน่าชื่นชมและชื่นใจ แต่สวนของเราช่างเป็นสวนที่ครึกโครมเหมือนตลาดนัด ลำโพงในสวน โปรดเอาออกเสียเถิดท่านผู้ว่าฯ มีแต่ทำให้ขึ้งเคียด รำคาญ เพิ่มปริมาณคนหูตึงเข้าไปกันใหญ่ ทุกวันนี้หาที่พักผ่อนเงียบๆ ก็ไม่มี ไม่รู้จะหลบไปอยู่มุมไหน จะทำให้คนเป็นบ้ากันมากขึ้น
ได้ยินว่ามีคนร้องทุกข์เรื่องเสียงดังกันมาก แต่ผู้ว่าฯ กทม. ไม่ยักได้ยิน ถ้าผู้อ่านคนใดทำงานอยู่ที่เดียวกับท่าน ฝากบอกให้ท่านไปตรวจหูเสียงบ้าง สงสัยว่าท่านเองก็หูตึงเหมือนกัน
Protests have now become an avalanche. This abuse must stop

Safari World, Noise Show

2007-12-03T10:26:00.001+07:00

Safari World - Another noise factory in Bangkok.

Dolphin Show, 80% young children in audience.
Loud speakers and amplifier at level of pain.
I stuffed my ears with tissue paper, not sufficient, industrial ear muffs required.
Left show, unable to bear.
Dolphins are said to have acute hearing, OMG!

And many of the animals in Safari Park appear sick!

Construction Site Noise

2007-07-10T07:58:00.000+07:00

End in sight for residents in battle against building noise. Lee Klein does not need an alarm clock. He has been waking at 6am every day for the past several months.

For people in Bangkok's Pathum Wan district, the sound of construction work is their signal a new day is beginning.

"Cranes start up at 6am and you wake me up with hammers at 6am every weekend," expatriate Klein told contractors at a meeting of irate, sleep-deprived residents.

Klein lives in an apartment in the Grand Regent in Soi Mahadlekluang 2. The block is sandwiched by two construction sites.

The nightmare may soon be over following reconciliation between the community and contractors. It is a win-win deal for the community, the contractors and Pathum Wan district.

"This is the first time a Bangkok community has successfully negotiated with contractors," said Pathum Wan district director Surakiat Limcharoen.

There have been thousands of complaints about construction noise in Bangkok, but there has never been a collective complaint like that of the sleepless of Pathum Wan.

Led by resident Oraya Sutabutr, the community last month demanded contractors be more considerate about noise and shorten working hours on weekends. It also wanted dust control and care of public spaces.

Six more condominiums and hotels are being erected in Sois Mahadlekluang 1 to 3, adding to the half dozen already there. There is another construction site on nearby Lang Suan. This work causes noise and air pollution.

The contractors are Rittha, K-Tech, Jiangsu, Obayashi, Bouygues-Thai and Siphya Construction.

When building started some months ago, residents were angered by working hours that often started as early as 6am or even went around the clock.

They filed complaints with the Bangkok Metropolitan Administration and some of the problems were solved for a short period.

But Surakiat believed there would be no total solution unless the parties listened to each other's needs.

He arranged the recent meeting where the community asked contractors to start working in accordance with the law - which stipulates 8am to 10pm weekdays and 11am to 10pm on weekends as acceptable hours. Workers are required to take care when in public areas.

The community can punish contractors who ignore agreements struck at the meeting. Penalties include temporary closure for one day. For subsequent offences Bt100,000-a-day fines will be imposed and money used by the district for community improvement, such as footpaths for the disabled along Rajdamri Road and improvements to car parking at Wat Pathumwanaram.

"I'm just a middleman chairing the meeting. Everyone gets to say what they want," Surakiat says. "Nobody loses. And we get donations to improve our community, too."

Sirinya Wattanasukchai

The Nation

Aung San Suu Kyi

2007-05-15T00:30:00.000+07:00

Let us protest in every blog in the world against the continued detention of this heroic woman. Her current detention expires on 27th May

An Image of Quiet for a Mad City

2007-05-13T06:45:00.000+07:00

Quiet Bangkok recently had opportunity to walk in the magnificent parks of the City of Ottawa. No loud speakers, no aerobic hullabaloo; just quiet, birdsong, the sound of a breeze among the leaves. Will some of the demented administrators of Bangkok's parks cease to confuse a public park with a fairground!

Nuisance in Our Parks

2007-04-14T13:00:00.000+07:00

Not only does the Superintendent of Suan Luang park not inspect the park to verify that noise levels are moderated, he tours the park to ensure that sound, i.e. noise levels, are high in every location. On April 13th during a visit to the park Quiet Bangkokian went to the sound control room of the park to query the increased noise levels and to request some peace from the loudspeaker network which now covers every 20 metres. The kindly official did indeed lower the nuisance level to a more tolerable level. However, the park management is completely oblivious of the concept that parks provide a natural environment that allows some opportunity of escape from urban noise and the opportunity to relax in the sounds and sights of nature.
Most countries have laws protecting park environments, limiting noise levels to maxima between 55 to 60 decibels, often with provision for further limitation in mornings and evenings.
Noise at the entrance to Suan Luang park exceeds these levels by a factor of 400 Noise within the park exceeds these levels by a factor of 10

อิ ส ร ภ า พ ท า ง หู

2007-04-14T10:00:00.000+07:00

คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์

ตีพิมพ์ในนิตยสาร Health & Cuisine
ฉบับที่ 75 เดือนเมษายน 2550

บทนี้ ขอเริ่มด้วยคำถามว่า “ความเงียบเป็นศัตรูที่ต้องปิดกั้น ส่วนเสียงเพลงเป็นเพื่อนที่ขาดไม่ได้ จริงหรือ”

มีเพื่อนๆ 5 - 6 คน ที่นัดพบกันเพื่อชิมอาหารกลางวัน เราผลัดกันเลือกร้านอร่อยๆ ไปนั่งคุยกันสบายๆ แลกเปลี่ยนข่าวสาร ความคิดเห็น แล้วแยกกันไปอย่างอุ่นใจ จนกระทั่งพบกันครั้งใหม่

ในจุดมุ่งหมายการนัดพบเราคือรสชาติอาหารกับการสนทนา จึงพยายามเลือกร้านที่เปิดเพลงเบาๆ หรือไม่เปิดเลย ประเภทไม่เปิดเลยนี่หายากได้ยากขึ้นทุกวัน ถ้าผู้อ่านท่านไหนรู้จักช่วยแนะนำด้วย จะเป็นพระคุณอย่างยิ่ง

เคยได้ยินมาว่า วัฒนธรรมการเปิดเพลงดังลั่นจนกลบความคิด เริ่มมาจากเทคนิคของร้านอาหารบางประเภทในประเทศตะวันตกที่ต้องการให้ลูกค้าหมุนเวียนเร็ว เพราะดนตรีที่ดังและจังหวะแรงเร้า มีผลทางจิตวิทยาให้กินเร็ว ลุกเร็ว ไม่อ้อยอิ่งให้เปลืองที่นั่ง จะคุยกันให้เสียเวลากินก็ต้องตะโกนเอา ตะโกนได้ไม่กี่น้ำก็ยอมแพ้กันไปเอง

นอกจากนั้นแล้ว การดึงการรับรู้ทั้งหมดมาไว้ที่ประสาทหู ทำให้รสอาหารไม่จำเป็น ต้องละเมียดละไมนัก

ช่างเป็นวัฒนธรรมการกินที่เป็นลบอย่างยิ่งต่อทั้งระบบย่อย ประสาทหู และรสสัมผัส ร้านอาหารบ้านเรารับมันมาทั้งดุ้นโดยอาจไม่รู้ที่มา หลายร้านที่ติดลำโพงไว้ทั่ว ไม่ให้คนกินหนีเอาหูไปหลบได้ที่มุมไหน

ถึงแม้ชอบดนตรี ชอบเพลง ชอบดูหนัง แต่ข้าพเจ้าไม่ใช้วอล์คแมน ไม่ต่อสายไอพ็อดเข้าหู ไม่เหงาเมื่ออยู่คนเดียวโดยไม่เปิดเพลงหรือโทรทัศน์ ความเงียบให้โอกาสพักหู ให้ได้ยินเสียงธรรมชาติ ได้อยู่กับตัวเองกับสิ่งรอบตัวอย่างไม่ต้องมีสื่อภายนอกมานำพาอารมณ์ และจะไม่เปิดเครื่องเสียงในรถเวลาขับผ่านทิวทัศน์ที่งดงาม เพราะพบว่าความเงียบช่วยให้ซึมซับความชื่นบานจากปัจจุบัน ตรงนั้น เดี๋ยวนี้ ได้อย่างวิเศษสุด ไม่ว่าจะเป็นทางตา หู และกายสัมผัส

ไม่กี่วันมานี้ได้คุยกับคนที่บอกว่าเคยติดเพลงอย่างหนัก ประเภทขาดไม่ได้ตั้งแต่วัยรุ่น มาช่วงหนึ่งที่ย้ายบ้าน ยุ่งเหยิงวุ่นวาย ไม่มีเวลาตั้งเครื่องเสียงอยู่ถึง 3 ปี เธอก็แปลกใจตัวเองที่สุขไปอีกแบบ เพราะเริ่มสังเกตรายละเอียดของเสียงรอบตัวที่ไม่เคยสังเกตมาก่อน จนคุ้นเคยและรู้ค่าของความเงียบ ที่น่าสนใจยิ่งไปกว่านั้นคือ รู้สึกว่ามั่นคงในตัวเองมากขึ้น

เมื่อติดตั้งเครื่องเสียงและมีเสียงเพลงในบ้านอีกครั้ง เธอก็รู้สึกเหมือนได้เพื่อนเก่ากลับมา แต่เป็นเพื่อนที่รู้จักพื้นที่และเวลาที่เหมาะสม เรียกว่าเป็นเพื่อนที่ให้อิสรภาพ ไม่ใช่เพื่อนที่พันผูกเธอไว้จนขาดไม่ได้
หลายคนใช้เพลงพากลับไปอดีตที่มีความสุข เพลงเลยกลายเป็นสายใยพันใจไว้กับความทรงจำที่หมดความเป็นจริงไปแล้ว ถ้าความทรงจำนั้นเป็นกำลังใจให้ก้าวไปในปัจจุบันอย่างงดงาม ก็วิเศษ

แต่ถ้าเป็นความทรงจำที่ทำให้โหยหาไม่รู้จบ เพลงนั้นก็เหมือนสายน้ำวนที่พัดพาเป็นเกลียวอดีตลึกลงๆ จะปีนกลับขึ้นหาพลังของปัจจุบันได้ยากขึ้นเรื่อยๆ

เหมือนสิ่งดีๆ อีกหลายๆ อย่างในโลกนี้ ชีวิตนี้ เสียงเพลงไม่ควรจะกลายเป็นสิ่งเสพติดที่ ‘ขาดไม่ได้’

มนุษย์เราถ้าขาดสิ่งใดไม่ได้ ก็เท่ากับสูญเสียอิสสระภาพทางใจให้สิ่งนั้น

Sunflowers in Bangkok

2007-04-14T09:33:00.000+07:00

A happy Songkran to all Bangkokians. Well yes, the noise increases a little in these days, but on the whole it is happy noise (apart from the idiots and idiotesses who career around without helmets on roaring motorbikes, screaming, dousing others with water and being doused. Dear police, please stop them)

Above is a gift to quiet Bangkokians - a field of beautiful sunflowers has appeared next to the road from Nawamin to Kasetsat; yesterday morning the roadside was lined with admirers.

Suan Luang or Royal Park, becomes Suan Siang, Noise Park

2006-12-13T22:20:00.000+07:00

Suan Luang, or Royal Park has become Suan Siang, Noise Park. A majestic park of 80 hectares on the outskirts of Bangkok, it is visited by 10,000 to 25,000 visitors on weekdays. A park of great variety and beauty it is under the administration of the Department of Social Welfare. But as has happened to other parks under city administration, at a certain stage of development of the park where a policy of maintenance would have been best, allowing nature to mature naturally, a manic and irresponsible change in policy has occurred. Loudspeakers have been installed everywhere in the park, at about thirty meter intervals and all sense of peace banished from this onetime haven of quiet. Inane radio programmes swamp the sound of leaves swaying in the breeze and birds are frightened away.

The noise we hoped to avoid follows us to this one time refuge. Park employees enter into the spirit of things and leave the doors of pick up trucks open while powerful audio systems further spew out conflicting sources of noise. Attendants in sales kiosks and toilets play radios at full blast; is this the policy of the park or is it their private initiative? It seems that all policy of restricting the circulation of motor traffic is abandoned as young people ride in threes on noisy motor cycles around the once quiet paths. When I asked one of the park attendants he admitted the changes but could not explain why they were occurring.

It was a park where children could learn about nature and quiet beauty. Now they will learn that relaxation and "fun" must be accompanied by noise.

Do the Directors of the park know anything about park administration? Are they aware that noise increases tension and blood pressure? Do they not know that parks are administered with great attention to noise levels and the limitation of noise sources?

It will only get worse as more noise will call for louder "entertainment".

Noise and Bangkok Airport

2006-11-14T23:56:00.000+07:00

With the opening of a new airport in Bangkok the issue of airport noise is of great interest to Bangkok's noise beleaguered inhabitants. Quiet Bangkokian has stumbled across a potential mine of information on this topic, the website of Boeing Corporation which may be accessed among the links to be found in the right hand column of this blog. This precious website gives noise data on airports throughout the world.
The only problem is that this invaluable database contains little information on Bangkok airport. The following extract is indicative of the content:

Noise Monitoring System - NONE

Flight Track Monitoring System - NONE

Noise Level Limits - NONE

Well, what did we expect? It seems that Thailand has not set any limits to airport noise or made any investment for its limitation. For that matter, the governments of Malaysia, Singapore, and Manila are equally neglectful of the sensitivity of their citizens to aircraft noise!
To dream of what might be, compare the complex system of noise limitation at Charles de Gaulle airport!

Cow Bells to Remain in Mountains

2006-11-13T22:50:00.000+07:00

Judgement has been given in the case of the cow bells, see below, "Bells of the Cows"

1. Every cow may have its own cow bell
2. At a distance of more than 100 metres from the house of the plaintiff, the cows may ring their bells for 24 hours out of 24
3. At a distance of less than 100 metres from the plaintiff's house the cows may not ring their bells from 21.00 hours until 7.00 the following morning
4. The demand of the plaintiff for 4,000 euros in compensation for the nusiance of the cow bells is refused
5. There is no right of appeal

Quiet Bangkok applauds this wise decision. By contrast, if a farmer were to come to the city and take legal action against the noise of cars, could he expect to be paid compensation and city life to come to a stop? Let each one seek out the environment that suits him best!